چندروز پیش دوربین کوچکی به دست ام دادند تا ازجایی فیلم بگیرم.اول همه چیز جنبه شوخی داشت ومسخره بازی .اصلا قرار بود من ازبچه ها فیلم بگیرم وشهرام، مونتاژ کند وبعد بخندیم.

خوشبختانه همان اول کار،پرسشی در ذهن ام نشست که کار فیلم برداری را جدی کرد.

از طبقه پایین یک ساختمان چهار طبقه شروع کردم.به هرکس که می رسیدم این پرسش را مطرح می کردم:آیا می دانید پوپولیسم چیست؟

شاید این پرسش را از30نفر حتی بیشتر،پرسیدم اما هیچ کس نتوانست جوابی بدهد.یکی می گفت: پوپولیسم همان توپولیسم است وشایدهم کوپولیسم باشد.دیگری پوپولیسم را یکی از ادیان الهی ! مثل کومونیسم ومارکسیسم می دانست ویکی دیگر گفت: پوپولیسم شاید خوردنی باشد.

به خدا شوخی نمی کنم، یک نفر پوپولیسم را شبکه ای کامپیوتری معرفی کرد ویک نفر دیگر آن را لپ لپ جدید!

خلاصه نتیجه این فیلمبرداری، مونتاژ یک فیلم کوتاه خنده دار شده است که انتهای آن بیشتر گریه آور است.

واما نتیجه:

ما هرچه بنویسیم فلانی پوپولیست است،مردم فکر می کنند از او تعریف کرده ایم.نه اینکه، این واژه خارجی است،مردم فکر می کنند چیزی شبیه اسکار ویا نوبل به طرف داده ایم.

پس اگر قرار است بگوییم فلانی دارد حد ومرز شعار را هم پشت سر می گذارد، به جای اینکه بگوییم پوپولیست است، بگوییم مردم فریب است.این جوری مردم بهتر می فهمند چه گفته ایم.

وحالا با اجازه بزرگ ترها،می خواهم نوبل مردم فریبی را تقدیم کنم به "پت ومت" اصلاحات.

این آقا که در شورای اول شهرتهران به پیام بازرگانی گفت وگوهای ویژه  اخبار شبکه دو تبدیل شده بود،حالا قصد دارد به واژه مردم فریبی رنگ وبویی تازه ببخشد.

حیف که با سعید،برادراش سابقه دوستی چند ساله دارم وگرنه توانایی این را داشتم که ...

یکی نیست بگوید آقای مهندس اجازه بدهید همان سنگ اولی که 26 سال پیش درچاه ما انداختی را بیرون بکشیم، بعد به تو رای بدهیم که بشوی آقای شهرما.

جون مادرتون به شعارهای این آقا ودوستان محترم اش نگاه کنید.