مطبوعاتی ها اصطلاحی دارند تحت عنوان"قبل از ضبط" یا " قبل از ضبط".این اصطلاح، قراردادی اخلاقی است میان گفت وگو کننده وگفت وگو شونده.

گفت وگو شونده ها که ممکن است از مدیران دولتی باشند خیلی وقت ها مطالبی مطرح می کنند که به گونه ای محرمانه تلقی می شود وقابل انتشار نیست.به این دلیل قابل انتشار نیست که مصاحبه شونده حاضر به پذیرش مسوولیت انتشار آن نمی شود وانتشار آن،برای روزنامه می تواند ریسک به همراه داشته باشد.دراین گونه مواقع مصاحبه شونده از خبرنگارمی خواهد ضبط اش را خاموش کند. چنین اتفاقی ممکن است قبل از آغاز مصاحبه،یا بعد ازآن ویا حتی در طول انجام مصاحبه،بیافتد اما درهرصورت طرفین می پذیرند که رازدار هم باشند وبدون هماهنگی چیزی منتشر نکنند.چنین رویه ای در ایران کاملا مرسوم است چرا که هیچ پدیده ای در بستر واقعی وشفاف خود شکل نگرفته است .نه مطبوعات ونه ...

این مقدمه رانوشتم تا از شما دعوت کنم به توضیح امیررضا خادم درمورد این نوشته توجه کنید.

سلام

آقای طاهری،از لطف شما خیلی ممنونم. درمورد مطلبی که درباره ورزش کردن آقای خاتمی گفتم ، کاش همانطور خودمانی میموند بعلاوه اینکه اگر ایرادی به این کار آقای خاتمی هم وارد باشه،فکر میکنم مقصر(را)باید آقای مهرعلیزاده دانست که زمانی رئیس ورزش بوده و به خوبی میدونه آن ساعت کار قهرمان است وآقای خاتمی رو بایددرجریان بگذاره وگرنه آقای خاتمی که قهرمان یا مدیرورزشی نبوده که این موضوع روبدونه.موفق باشی

امیر رضا خادم درتوضیحی که ارایه کرده است درست می گوید.قرار نبود گوشه ای از صحبت های ایشان درگفت وگویی که با اوانجام داده ایم منتشر شود اما باور کنید آن قدر از شکل گیری انحصار بدم می آید که نمی توانم از کنار انتشار چنین حکایت هایی به راحتی بگذرم.

خوشبختانه آقای خادم هم این موضوع را تایید کرده اند با این توضیح که درشکل گیری انحصارآکادمی المپیک، مقصر "مهرعلیزاده "است نه آقای خاتمی.

به نظر شما رییس جمهور پیشین ما اگر بداند هفته ای 18 ساعت از بهترین ساعات ورزش قهرمانان را فدای تفریح  ونرمش معمولی خود کرده است،برای ورزش به یکی از پارک های عمومی خواهد رفت.نخواهد رفت؟