این آقا،پدرخوانده یک تراست خانوادگی است که سهام  بیش از84 شرکت را درپرتفوی دارد.این پرتفوی، دومیلیارد دلار دارایی می ارزد.دربورس همه اورا می شناسند.او قبله آمال خیلی از سهامدارن است.رسیدن به دارایی افسانه ای او،برای خیلی ها آرزویی دست نیافتنی به شمار می رود.نمی خواهم به صراحت ازاو نام ببرم اما اگر اشاره کنم که او مالک شرکت هایی هم چون"آرتاویل تایر"،"مهرام"،شیمیایی رازی (تولید کننده چسب رازی)" ، "مینو" سرمایه گذاری ملت" وده ها شرکت کوچک وبزرگ دیگر است،حتما می فهمید منظورم کدام سرمایه گذارمعروف است.بله درست حدس زدید.او "رسول تقی گنجی" است.سه سال پیش،او با خرید سهام شرکت سرمایه گذاری بانک ملت،درمیان رادیو وتلویزیون های لس آنجلسی شهرتی به هم زد."شهرام همایون" مدیر شبکه سیاسی کانال یک، چندین برنامه علیه گنجی پخش کرد وسعی کرد القا کند که او(گنجی) یکی از میلیاردرهایی است که مشاور سرمایه گذاری چند چهره معروف  سیاسی کشور است."بنیاد الزهرا" نام اورا به چند چهره معروف جمهوری اسلامی پیوند زد وباعث شد نام "رسول تقی گنجی" خیلی بیش تر از ارزش پرتفویی که داشت،درگیر حاشیه میلیاردرها شود.درگفت وگوی سه ساعته ای که با اوانجام داده ام،خیلی از حرف وحدیث های اطراف اورا بازخوانی کرده ام.

این گفت وگو نخستین گفت وگوی من برای روزنامه هم میهن است.

گروه اقتصادی روزنامه "هم میهن" خوشبختانه، همان طوری که دوست داشتم، شکل گرفت. چندتا از بهترین، سالم ترین و پرانگیزه ترین بچه های اقتصادی نویس، دورهم جمع شده اند تاهرروز سه صفحه تحلیلی وخبری، منتشر کنند.

حوزه بازار مالی را "محسن یعقوبی" و" پوپک محبعلی" پوشش می دهند. محسن یعقوبی از کارگزاران به هم میهن آمده وخانم محب علی هم که نسبتی به آبجی معروف ما" نیلوفر محب علی" ندارد، قرار است در قالب مترجم به ماکمک کنند.

 چهار یاردیرین من، یعنی "فرهاد انتصاری"،" کامیار فراهانی"،" حامد صمدی" و" بهروز شهدایی" که درزمره بهترین تحلیل گران بازار سرمایه به شمارمی روند، درصفحه بورس، ستون های ثابتی دارند که توصیه می کنم حتما دنبال کنید. "پرویز گیلانی" هم دوباره قلم دست گرفته است تا "خاطرات روزانه یک میلیاردر" را منتشر کند.

"بهروز شهدایی"  که صاحب چند اثر تالیفی در بازار سرمایه است،ازدیدگاه یک تحلیل گر بنیاد گرا، وقایع روزانه بورس واقتصاد را تحلیل می کند.

درمقابل او" کامیار فراهانی که اوهم صاحب چند اثر تالیفی در حوزه تحلیل گری است، قرار است ستون " توهمات یک چارتیست" را درقالب تحلیل گری " تکنیکال" بنویسد.

فرهاد انتصاری وحامدصمدی عزیزکه هردو آموزگار تحلیل گری تکنیکال هستند، هم قول داده اند ستون" فارکس" را به اتفاق، بنویسند.

در حوزه اقتصاد کلان، وبرای پوشش اخبار وزارت اموراقتصادی ودارایی وسازمان مدیریت وبرنامه ریزی واخبار حوزه صنعت، قرار است با " مهدی نوروزیان" همکاری کنیم.بچه بسیار خوب ودوست داشتنی که پیش ازاین، با " منصور بی طرف"، " علی حق" و"بیژن رمضانی" و"علی یزدانی"  روزگار گذرانده است.

درحوزه نفت وانرژی، با دوست بسیار مودب ومتینی به نام "علی خرد پیر" آشنا شده ام که مطمئنم روزگار خوبی باهم خواهیم داشت. علی خردپیر، پیش ازاین درروزنامه های "سرمایه" و"جهان صنعت" کار کرده است.

اما "علیرضا اشراقی" دوست سال های دورم، دوست عزیزی را به من معرفی کرده که قرار است درحوزه جهادکشاورزی وتعاون با او همکاری کنیم."کامران ملک پور" هم پیش ازاین درروزنامه های سرمایه وآسیا کارکرده وتبحر خوبی در "اسکندری آزاری" دارد.

درحوزه IT هم خانم "رویا راوری" به ما کمک خواهند کرد تا به خوبی اخبار این حوزه مهم را پوشش دهیم.ضمن این که خانم راوری قرار است در حوزه بازرگانی هم به ما کمک کنند.

اما "نیما نامداری" عزیزو " علی سرزعیم " دوست داشتنی هم قراراست مارا یاری کنند تا صفحات اقتصادی روزنامه "هم میهن" با شعار "اقتصاد آزاد" منتشر شود.

دراین زمینه جا دارد از همکاران خیلی عزیزم، "علی میرزاخانی" و" محمد صادق جنان صفت" به خاطر کمک هایی که کرده اند تشکر کنم.

فردا هم میهن را از روزنامه فروشی ها بگیرید. یادتان نرود.

در "هم میهن" همه چیز روند طبیعی خودش رو طی می کنه. این روزنامه قراره 24 صفحه شامل اخبار وتحلیل های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی داشته باشه.

علاوه براین، قراره روزنامه دومی هم در 16 صفحه با قطع کوچک، هرروز منتشر بشه.

درمورد قیمت روزنامه هنوز چیزی نمی دونم.

"هم میهن" سه صفحه اقتصادی داره که یکی ازاین صفحه ها به رویدادهای روزانه اقتصادی اختصاص داده شده. یک صفحه هم برای تحلیل وقایع اقتصادی ونقد سیاست گذاری ها درنظر گرفته شده ودرنهایت یک صفحه هم برای تحلیل اخبار بازار مالی اختصاص داده شده است.

دراین صفحه ها، ستون های ثابتی داریم که ازهمین الان به همه پیشنهاد می کنم دنبالشون کنند.

نگاه "هم میهن" به اقتصاد، نگاه به اقتصاد آزاد است وفکر می کنم در کنار روزنامه های شرق، کارگزاران ودنیای اقتصاد، مربع خوبی برای تحلیل وقایع اقتصاد ایران از دید اقتصاد آزاد تشکیل شود. 

شرق هم می آید

 بچه های شرق هم درتکاپوی راه اندازی مجدد روزنامه شناخته شده ومعتبر سال های گذشته هستند.اون جا هم همه چیز مرتبه وهمه دارند خودشونو آماده می کنند تا خورشید دوباره از شرق طلوع کنه.

نزدیک به دوسال است که در روزنامه دنیای اقتصاد قلم می زنم.

دراین مدت روزگارخوبی داشته ام.هیچ شکی ندارم که جدایی از

این روزنامه،تا مدتی سیستم احساسی من را مختل خواهد کرد.روزها وشب های خاطره انگیزی در این روزنامه داشته ام.یاد ساعت های با علی بودن. با رهام وشهرام سیگار کشیدن وبا محسن ایلچی شوخی کردن  هیچ وقت از یادم نمی رود.دنیای اقتصاد روزنامه ای است که دوست اش دارم ومی دانم جدایی ازآن خیلی سخت است.حالا که دارم از این روزنامه جدا می شوم، نمی توانم احساس ام را در مورد علی میرزاخانی، سردبیر موفق دنیای اقتصاد، عیان نکنم.او بدون شک، یکی از سالم ترین، باسواد ترین روزنامه نگاران اقتصادی کشور است.

دراین مدت برای او حاشیه های زیادی داشته ام ومی دانم که همیشه پای من ایستاده است ومی دانم که بهتر از هرکسی، شرایط رفتن من را درک می کند .

اما درمورد "مدیر مسوول خودم".

به خدا دروغ نمی گویم.چاخان هم نمی کنم. غلو هم نمی کنم.

"علیرضا بختیاری" یکی از بهترین مدیران مسوولی است که تا حالا با او کارکرده ام. آدمی زیرک، مهربان، دست ودل بازو سالم.این ها خصوصیت هایی است که در طول دوسال گذشته دراو یافته ام. باور کنید، بااین وجود، جدایی از روزنامه دنیای اقتصاد خیلی سخت است.

از "دکتر غنی نژاد" چه بگویم؟

آزاده مردی که همیشه طرفدار همه نوع آزادی است. به خصوص از جنس اقتصادی اش. روزهای یک شنبه وچهارشنبه، به روزنامه می آمد وما کلی از حضوراش استفاده می کردیم.به نظر شما سخت نیست که "دکتر غنی نژاد" را نبینید؟

اما "منصور نمایشی"که به صورت اسمی، مدیر روابط عمومی روزنامه است اما به صورت رسمی "عسل" روزنامه.

همیشه وقتی از کاروحواشی آن خسته می شدم، به دفتر او می رفتم وبعداز چند دقیقه درد دل کردن" کاتارسیس" می شدم وبرمی گشتم.جدا آدم با صفایی است.

دیگر باید از کی یاد کنم؟ از مسعود سیفی اعلا،مجید اسکندری،علی رضا باغانی، همایون دارابی، حمید رجبی، جعفر پورحسن،محسن اسدی، کتایون همایونی، خانم بلوکی، خواهران گل ریز، برادران کثیری و...

اسم زیاد دارم، با احساسات زیاد.

 اما قرار است به کجا بروم؟

حالاکه "رامین رادنیا " لطف کرده است واجازه من رااز بزرگان دنیای اقتصاد گرفته است، باید بگویم از روز شنبه، پشت میز اقتصادی روزنامه "هم میهن" می نشینم.روزنامه ای به مدیر مسوولی" غلامحسین کرباسچی" وسردبیری" محمد قوچانی".

پس درک می کنید اگر بگویم این طرف قضیه هم خوشایند است.کارکردن با دوستان قدیمی.

چرا دومین مصوبه شورای انقلاب بعد از انحلال ساواک- انحلال کانون حسابداران بود؟

 به سختی می‌شود روی میز کاربزرگ او، جایی برای گذاشتن آرنج‌، یا گذاشتن ضبط صوت پیدا کرد. میز کار شلوغ او نشان از پرکاری موسسه‌اش دارد وزمانی این موضوع بیشتر آشکار می‌شود که پس از نیم ساعت گفت‌وگو، چندبار به ساعت‌اش نگاه می‌کند.«عباس هشی» اصفهانی است. خیلی نیازی نیست درمورد این موضوع تحقیق یا پرس وجو کنید. با وجود 40سال تهران‌نشینی، هنوز اصفهانی حرف می‌زند ومهم تر از همه اینکه، هنوز اصفهانی انتقاد می‌کند.آنها که او را می‌شناسند خوب به یاد دارند که او هیچ گاه آرام نبوده است. او با وجود شخصیت صلح طلبی که دارد، همیشه برای «اعتلای حرفه»‌اش می‌جنگد.«هشی» به جز مدیریت بر یک موسسه حسابرسی خصوصی، در دانشگاه شهید بهشتی هم تدریس می‌کند. البته او عضو همه تشکل‌های حسابرسی و حسابداري به ثبت رسیده در کشور از جمله جامعه حسابداران رسمي است. براي اينكه بدانيد او هميشه روي مواضع خود پافشاري مي‌كند بايد به‌اين نكته اشاره كنيم كه پس از 40 سال زندگي در تهران هنوز لهجه عباس هشي اصفهاني است.

او را به خوبی می شناسیم. صدای فریادهایش را. اعتراض هایش را. صداقت اش را و جسارت اش را.در طول چند سال گذشته، حجم وسیعی از فرصت زندگی اش را برای حفاظت ازمحیط زیست، برای پاس داشت تاریخ این کشور وبرای بزرگ داشت نام ایران، بیابانی کرده است.

بیابان زدای بلاگستان که تا دیروز فریادهایش را وزنجموره هایش را می شنیدیم وغم بادهای ایرانی اش را می دیدیم، دراعتراض به آب گیری سد سیوند و غرق آب شدن تمدن تنگه بلاغی، تصمیم به سکوت گرفته است.درویش که در طول چندماه گذشته، به اندازه یک خبرگزاری، ازمحیط زیست وبیابان های ایران خبر وگزارش تولید کرده است، حالا می خواهد دست از کیبورد بکشد.نمی دانم خسته شده است ویا به تجدید قوا نیاز دارد اما هرچه هست، عادت ندارم اورا ونوشته هایش را نخوانم.

درویش عزیز:

اگرچه به تو حق می دهم اما فکر می کنم سکوت تو در جنجال های دیگران گم می شود.شمعی که برای محیط زیست ایران برافروخته ای، غنیمت است واز تو می خواهیم بمانی وباز هم برای ما از بیابان بنویسی واز بیابان بگویی.